Gezicht op de baai van Mallorca behoort tot de karakteristieke werken uit deze Mallorca-periode. Op het doek is het landschap niet letterlijk weergegeven. Gestel ontleedt de baai, de hellingen en de begroeiing in een ritmisch spel van kleur en vorm.

Geometrische vlakken schuiven over elkaar heen; blauwe, groene, oker-, roze- en aardetinten bouwen samen een voortdurend bewegend beeld op. Toch blijft de werkelijkheid herkenbaar. Het is geen volledige abstractie, maar een persoonlijke vertaling van wat Gestel zag én ervoer.

Het gaat Karel Appel om kleur en compositie. De verf is met een paletmes pasteus op het doek aangebracht. Ogenschijnlijk met snelle bewegingen die lukraak lijken te zijn uitgevoerd. Lijken, want ondanks Appels beruchte uitspraak ‘Ik rotzooi maar wat aan’ en ondanks zijn wilde imago, zet hij wel degelijk elke streek verf zorgvuldig op het doek. Zijn kunstwerken zijn weldoordachte composities in uitbundige kleuren en met heldere lijnen. Hij wist heel goed wat hij deed.

Met heldere, contrasterende kleuren en een losse, ritmische toets verbeeldde Thorn Prikker het zinderende karakter van het landschap rond het middaguur. Het overheersende geel wordt versterkt door intens blauw, wat de tekening een bijna fysieke warmte verleent. Alsof je de zon op je huid voelt branden. Thorn Prikker geldt als een van de belangrijkste symbolistische kunstenaars in Nederland en speelt, samen met Jan Toorop, een sleutelrol in de ontwikkeling van het Nederlands luminisme.