Tot 1906 bleef Jan Sluijters de salonstijl van zijn academische opleiding min of meer trouw, maar na een reis door Europa en vooral na een verblijf in Parijs bekeerde Jan Sluijters zich tot het modernisme. Jan Sluijters experimenteert met postimpressionisme, kubisme en diverse vormen van expressionisme, waarvan met name de Franse vorm, het fauvisme, een blijvende invloed op Jan Sluijters zou uitoefenen. Uiteindelijk kwam Jan Slijters tot een synthese, die we nu als modern klassiek ervaren. Jan Sluijters behield uit zijn modernistische vormingsperiode de uitbundige, felle kleuren, waarmee Jan Sluijters beroemd is geworden. Kleur gaat Jan Sluijters gewoonlijk boven lijn, zij het niet boven compositie. Jan Sluijters was een veelzijdig schilder en blonk in vele schilderkunstige genres uit: landschappen, stillevens, naakten, portretten, familietaferelen, interieurs, stadsgezichten en het uitgaansleven.

Deze overvolle droomachtige schildering is ontstaan in Jan Sluijters zoekende fase tussen ca. 1905 en ca. 1915, waarschijnlijk tijdens zijn langdurige verblijf in het Parijs van 1906. In het tempo vereisende medium van de aquarel heeft Jan Sluijters de Schwung van het nachtelijke uitgaansleven in het Montmartre van die tijd proberen te vangen. Binnen en buiten lopen naadloos in elkaar over: eigenlijk is de waterverf een opeenstapeling van symbolen. Helemaal links een steil straatje dat zo typerend is voor Montmartre, met op de hoek een restaurant waar Souper op lijkt te staan. Naast Souper gaat een ander straatje omhoog naar de Sacré Coeur. Uiterst rechts een andere trap naar de top van de heuvel, die naadloos overgaat in een theatertrap waarvan een Chaplin-achtige variété-figuur afdaalt langs rode, witte en blauwe kleurvlekken (de kleuren van de Franse vlag). In het midden een schaarsgekleed, pauwachtig revue-meisje, schuin voor een Eiffeltorenachtig silhouet. Links daarvan drie collega’s en rechts een elastieken neger. Onder hem wat zwarte figuurtjes, waarschijnlijk jazzmusici. Op de voorgrond enkele spookachtig verlichte bezoekers. De feestelijke energie en losse lichtzinnigheid spatten van deze aquarel af.