Huib Luns, vader van de latere minister van Buitenlandse Zaken Joseph Luns, behaalde in 1901 de acte Middelbaar Hand- en Lijntekenen. Vervolgens bekwaamde hij zich in de schilderkunst. Als vrije kunstenaar was Huib Luns van 1902 tot 1908 in Brussel gevestigd, waar hij kennismaakte met alle moderne stromingen in de schilderkunst. Na zijn huwelijk was hij werkzaam als docent tekenen (Rotterdam), directeur (Den Bosch, Amsterdam) en hoogleraar handtekenen en kunstgeschiedenis (TH Delft). Daarnaast werkte hij als schilder van portretten en religieuze voorstellingen, als ontwerper van boekbanden, affiches en glas-in-loodramen en als auteur van reisboeken over kunst en cultuur.
In zijn jonge jaren stond Huib Luns sterk onder invloed van de Molkenboers (vader en zoons): zij leerden hem tekenen. Tijdens zijn daaropvolgende ontwikkeling als schilder is invloed van zijn vriend Jan Sluijters zeer aannemelijk. Luns bleef zijn hele leven zeer gecharmeerd van de Franse en Italiaanse kunst en cultuur.
Op dit kleine portret maakt een vrouw een reis in de geest. Lezen was in het begin van de twintigste eeuw bij uitstek het middel om kennis te nemen van andere tijden en andere zeden. Waarschijnlijk dateert het portret uit ca. 1910-1920.
