Bernard (B.J.) Blommers schilderde vooral gezellige taferelen van langs de zee spelende visserskinderen. Dit thema van kinderen die zich aan het strand vermaken is door Jozef Israels in de jaren zestig van de negentiende eeuw ontwikkeld om tegemoet te komen aan het toenmalige sentiment dat veel waarde hechtte aan de onschuld van kinderen en van het kinderspel. Hij maakte reeksen schilderijen met titels als Kinderen der zee, Pootjebaden, Schuitje varen e.d. Deze thematiek sloeg enorm aan bij de twintig jaar jongere Bernard Blommers, zijn leerling en al gauw een goede vriend. Blommers trouwde al vroeg in zijn carrière met een mooie visverkoopster uit Scheveningen, ging ook zelf in Scheveningen wonen en werd vader van een grote kinderschare. Hij had bij wijze van spreken de modellen thuis en het strand vlak voor zijn deur, de mooiste speelplaats die er is. Maar spelen deze kinderen wel? Het is eb. De jongens en meisjes hebben hun klompjes en kousjes uitgetrokken; ze liggen links op de drooggevallen zandbank. Ze zijn aan het pootjebaden. Iemand is op de achtergrond met een schuitje aan het spelen. Op de voorgrond haalt een jongen een mand door het water; op de achtergrond doet een ander hetzelfde. Laten ze bij wijze van spel de mand vollopen met water en zand om die er dan door de spleten van de mand weer uit te laten lopen? Of fungeert de mand als een soort zeef om garnaaltjes te vangen en leveren ze zo een bijdrage aan het gezinsinkomen of de gezinsmaaltijd? Een oudste of ouder kind dat een kleiner broertje of zusje op de rug draagt, ziet men tegenwoordig niet vaak meer, maar in Blommers’ tijd kwam het geregeld voor, zoals foto’s duidelijk maken. Oudere kinderen waren vaak een groot deel van hun tijd belast met de oppas van hun kleinere broertjes en zusjes, domweg omdat vader en moeder vanwege werk en huishouden te weinig tijd hadden om zich veel met de kinderen te bemoeien. Het tafereel is, kortom, in alle opzichten uit het leven gegrepen. De late Blommers schilderde zulke kinderscènes in lichte, bijna pastelachtige kleuren; de contouren van de figuren worden dan ook vager en de details minder scherp. Dit schilderij is daar een voorbeeld van.
