Hendrik Jan (H.J.) Wolter volgde tussen 1895 en 1899 een degelijke en ouderwetse opleiding aan indertijd befaamde Antwerpse kunstinstituten. Hij begon zijn carrière, als zoveel schilders die aan dergelijke instellingen waren opgeleid, met verhalende schilderijen in een realistische stijl. Maar ergens tussen 1904 en 1914, toen hij in Laren in Het Gooi woonde, ontwikkelde Hendrik Jan Wolter een uitgesproken licht palet in neo-impressionistische, luministische stijl waarvan dit schilderij een voorbeeld is en hij kreeg in diezelfde tijd een voorkeur voor havengezichten en stadswateren als onderwerp. Zijn vele schilderijen met water zijn vooral gesitueerd rond Amsterdam (waar Wolter tussen 1914 en 1940 woonde en hoogleraar was aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten), en aan de kusten van het Engelse Cornwall (Polperro, St. Ives) en van de Italiaanse Riviera di Levante ten zuiden van Genua (Camogli).
Dit zonovergoten tafereel met allerlei soorten bootjes is een voorstelling van het haventje bij de Buiksloterweg en de Tolhuisweg te Amsterdam, vlak bij de sluizen waar het Noord Hollandsch Kanaal begint, ten noorden van het IJ bij het Centraal Station.
