Willem Roelofs (1822-1897) werd als oudste zoon geboren in Amsterdam. Later verhuisde Willem Roelofs naar Den Haag, waar hij zijn opleiding genoot in het atelier van de gerenommeerde landschapschilder Hendrik van de Sande Bakhuyzen (1794-1860). Laatstgenoemde adviseerde hem om ook buiten werken. In 1841 maakten beide schilders een reis langs de Rijn, waar zijn eerste olieverfschetsen naar de natuur ontstonden.
Willem Roelofs bewonderde aanvankelijk het romantische werk van schilders als BC Koekkoek en Andreas Schelfhout. Dit kwam tot uiting in zijn gedetailleerd geschilderde landschappen met grote eiken en anekdotische figuren. Met deze stijl maakte Willem Roelofs naam in Brussel, waar hij zich in 1847 vestigde. Toen het vroege meesterstuk ‘Landschap in Gelderland’ werd aangekocht door de Belgische Koning Léopold, was zijn reputatie definitief gevestigd.
Op de jaarlijkse Expositions Générales maakte Roelofs kennis met het werk van de schilders van de ‘School van Barbizon’. Zij werkten in de bossen van het Franse Fotainebleau direct naar de natuur. Roelofs bezocht Barbizon vermoedelijk voor het eerst in 1852 en werd beïnvloed door hun opvattingen. Niet het Franse, maar het Hollandse landschap zou daarbij echter een definitieve bron van inspiratie zijn. Met name in de zomermaanden reisde Roelofs naar Nederland om er ‘en plein air’ studies te maken. Deze gebruikte hij later voor het maken van zijn atelierstukken.
Het ‘zomerlandschap met koeien’ is een mooi voorbeeld van het volwassen werk van Willem Roelofs. Het is een zonnige zomerdag en de koeien zijn weergeven onder een blauwe lucht. Verder zijn in het waterrijke landschap een boerderij en hooibergen zichtbaar. De voorstelling is geschilderd met een losse toets en het kleurgebruik is fris en realistisch. Details werden verwaarloosd; het ging de schilder vooral om het weergeven van de stemming in het landschap. Hij wilde in zijn werken naar eigen zeggen de ‘adem der natuur’ vastleggen.
